Posted by on 14 lipca 2018

Dawka wynosiła 100 U (2,0 ml) na kilogram masy ciała podawanej dożylnie (szczegóły w Dodatku Uzupełniającym i numery partii preparatów). Placebo stanowiło 0,9% roztwór soli i podawano dożylnie tę samą dawkę (2,0 ml na kilogram) jako aktywny lek. Worki infuzyjne zawierające wymaganą objętość leku lub placebo zostały przygotowane w każdym ośrodku przez farmaceutę i uszczelnione folią aluminiową. Na etykiecie zapisano tylko numer randomizacji. Kobiety w ciąży otrzymywały hiperimmunizowaną globulinę lub placebo co 4 tygodnie do 36 tygodnia ciąży, wykrywanie CMV w płynie owodniowym (w przypadku kobiet poddanych amniopunkcji) lub spontaniczne przerwanie ciąży. Przed każdą infuzją pobierano próbki krwi do analizy retrospektywnej. Testy laboratoryjne
Poziomy swoistych dla wirusa przeciwciał IgG i IgM oznaczano odpowiednio za pomocą ELISA ETI-CYTOK-G PLUS i ETI-CYTOK-M odwrotnego (DiaSorin), a zachłanność IgG określano przy użyc iu awidności CMV IgG test (radim). Przeciwciała neutralizujące przeciwko szczepowi CMV AD169 w ludzkich fibroblastach i szczepowi CMV VR1814 w komórkach nabłonkowych (spontanicznie powstających komórek nabłonka barwnikowego siatkówki [ARPE] -19) oceniano jak opisano poprzednio. 12 Wirusowe DNA we krwi oznaczono przy użyciu test reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) w czasie rzeczywistym (CMV ELITe MGB Kit, ELITechGroup). Próbkom dodatnim o wartości mniejszej niż 396 jm na mililitr przypisano arbitralną wartość 200 jm. Antygenemię określono w sposób opisany uprzednio.13 Szybka izolacja 14 wirusa z płynu owodniowego lub próbek moczu i analiza PCR w czasie rzeczywistym tych próbek została wykorzystana do diagnozy infekcji wrodzonej. Obciążenie wirusem w łożyskach określono jak opisano wcześniej.15
Liczba limfocytów CD3 +, CD4 +, CD8 +, CD56 + i CD19 + została określona podczas każdej wizyty studyjnej. Fenotyp powierzchniowy (w przypadku limfocyt ów CD4 + i CD8 +) oraz limfocyty T wytwarzające interferon ? specyficzne względem CMV określono retrospektywnie za pomocą cytometrii przepływowej, jak opisano wcześniej.
Rozpoznanie i datowanie przypuszczalnego początku zakażenia przez matkę
Rozpoznanie pierwotnego zakażenia CMV było oparte na serokonwersji (tj. Pojawieniu się przeciwciał specyficznych wobec wirusa u wcześniej seronegatywnej kobiety) lub współistniejącej obecności swoistych dla CMV przeciwciał IgM i niskiej awidności IgG. Początek zakażenia ustalono na podstawie objawów klinicznych, gdy były obecne. W przypadku bezobjawowej serokonwersji początek był arbitralnie ustalany w połowie czasu ostatniej próbki surowicy seronegatywnej i pierwszej seropozytywnej próbki surowicy. [podobne: nutraceutyki, Azeloglicyna, odzywka do włosów ]

Powiązane tematy z artykułem: Azeloglicyna nutraceutyki styropian spadkowy

Posted by on 14 lipca 2018

Dawka wynosiła 100 U (2,0 ml) na kilogram masy ciała podawanej dożylnie (szczegóły w Dodatku Uzupełniającym i numery partii preparatów). Placebo stanowiło 0,9% roztwór soli i podawano dożylnie tę samą dawkę (2,0 ml na kilogram) jako aktywny lek. Worki infuzyjne zawierające wymaganą objętość leku lub placebo zostały przygotowane w każdym ośrodku przez farmaceutę i uszczelnione folią aluminiową. Na etykiecie zapisano tylko numer randomizacji. Kobiety w ciąży otrzymywały hiperimmunizowaną globulinę lub placebo co 4 tygodnie do 36 tygodnia ciąży, wykrywanie CMV w płynie owodniowym (w przypadku kobiet poddanych amniopunkcji) lub spontaniczne przerwanie ciąży. Przed każdą infuzją pobierano próbki krwi do analizy retrospektywnej. Testy laboratoryjne
Poziomy swoistych dla wirusa przeciwciał IgG i IgM oznaczano odpowiednio za pomocą ELISA ETI-CYTOK-G PLUS i ETI-CYTOK-M odwrotnego (DiaSorin), a zachłanność IgG określano przy użyc iu awidności CMV IgG test (radim). Przeciwciała neutralizujące przeciwko szczepowi CMV AD169 w ludzkich fibroblastach i szczepowi CMV VR1814 w komórkach nabłonkowych (spontanicznie powstających komórek nabłonka barwnikowego siatkówki [ARPE] -19) oceniano jak opisano poprzednio. 12 Wirusowe DNA we krwi oznaczono przy użyciu test reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) w czasie rzeczywistym (CMV ELITe MGB Kit, ELITechGroup). Próbkom dodatnim o wartości mniejszej niż 396 jm na mililitr przypisano arbitralną wartość 200 jm. Antygenemię określono w sposób opisany uprzednio.13 Szybka izolacja 14 wirusa z płynu owodniowego lub próbek moczu i analiza PCR w czasie rzeczywistym tych próbek została wykorzystana do diagnozy infekcji wrodzonej. Obciążenie wirusem w łożyskach określono jak opisano wcześniej.15
Liczba limfocytów CD3 +, CD4 +, CD8 +, CD56 + i CD19 + została określona podczas każdej wizyty studyjnej. Fenotyp powierzchniowy (w przypadku limfocyt ów CD4 + i CD8 +) oraz limfocyty T wytwarzające interferon ? specyficzne względem CMV określono retrospektywnie za pomocą cytometrii przepływowej, jak opisano wcześniej.
Rozpoznanie i datowanie przypuszczalnego początku zakażenia przez matkę
Rozpoznanie pierwotnego zakażenia CMV było oparte na serokonwersji (tj. Pojawieniu się przeciwciał specyficznych wobec wirusa u wcześniej seronegatywnej kobiety) lub współistniejącej obecności swoistych dla CMV przeciwciał IgM i niskiej awidności IgG. Początek zakażenia ustalono na podstawie objawów klinicznych, gdy były obecne. W przypadku bezobjawowej serokonwersji początek był arbitralnie ustalany w połowie czasu ostatniej próbki surowicy seronegatywnej i pierwszej seropozytywnej próbki surowicy. [podobne: nutraceutyki, Azeloglicyna, odzywka do włosów ]

Powiązane tematy z artykułem: Azeloglicyna nutraceutyki styropian spadkowy